ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ထပ္မံ မေတြ႕ဆံုမီ

ဘယ္အရာေတြကမ်ား
သင့္ကိုလြမ္းေစမွာ
အားလံုးပဲအေဆြး
ကတ္ေက်းတစ္လက္ကလည္း ကၽြႏု္ပ္ကို
လြမ္းေစမိေပါ့။
ပန္းခ်ီဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႕ဇနီး
အျဖစ္နဲ႔ စာလံုးအကၡရာ သူမ
ကိုက္ညွပ္ေနပံုကို
သတိရေစခဲ့ေလရဲ႕။

ဘယ္အရာေတြကမ်ား သင့္ကို
လြမ္းေစမွာ
အရာအားလံုးပဲ ေက်ာက္ပ်ဥ္ေပၚက
ေသြးလက္စ သနပ္ခါးတံုးကေလးကလည္း
ကၽြႏု္ပ္ကိုလြမ္းေစမိ
သင္းပ်ံ႕တဲ့ကိုယ္ရနံ႔နဲ႔ ရိုးရွင္းတဲ့မ်က္ႏွာကို
သတိရေစခဲ့ေလရဲ႕။

ဘယ္အရာေတြကမ်ား သင့္ကို
လြမ္းေစမွာ
အရာအားလံုးပဲ
ကိုင္းက်ဳိးေနတဲ့ လက္ဖက္ရည္ပန္းကန္ေလးကလည္း
ကၽြႏု္ပ္ကို လြမ္းေစမိ
အေငြ႕တလူလူ
သင္းပ်ံ႕ေစးပိုင္တဲ့
လက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္ကို
ႏွစ္ေယာက္အတူေသာက္ခဲ့ပံု
သတိရေစမိေပါ့။

ဘယ္အရာေတြကမ်ား သင့္ကို
လြမ္းေစမွာ
အရာအားလံုးပဲ ကြက္လပ္ျဖစ္ေနတဲ့
အိပ္ရာကလည္း
ကၽြႏု္ပ္ကို လြမ္းေစမိ
ကိုယ္ေငြ႕ခ်င္းကူးစက္
ညည့္နက္နက္ထိ စကားဆိုမိၾကပံုကို
သတိရေစခဲ့ေလရဲ႕။

ဘယ္အရာေတြကမ်ား သင့္ကို လြမ္းေစမွာ
အရာအားလံုးပဲ
ညစာခ်က္ျပဳတ္ရာ မီးဖိုကေလးကလည္း
ကၽြႏု္ပ္ကို လြမ္းေစမိ
အိမ္ေထာင္ရွင္မ ပီသႏိုင္ခဲ့ပံုေတြကို တေရးေရး
ျမင္ေယာင္မိေစခဲ့ေပါ့။

ဘယ္အရာေတြကမ်ား သင့္ကို လြမ္းေစမွာ
အရာအားလံုးပဲ လက္ကိုင္ပု၀ါနဲ႔ထုပ္ထားတဲ့
သူမ
ေနာက္ဆံုး ကိုင္တြယ္ခဲ့ရာ
ေငြစကၠဴေလးေတြကလည္း ကၽြႏု္ပ္ကိုလြမ္းေစမိ
လိုခ်င္တာအားလံုး ၀ယ္ေပးမယ္လို႔ေျပာျပခဲ့
သူ႔ရဲ႕စကား အျပံဳးတစ္၀က္နဲ႔ နားေထာင္ခဲ့ပံုကို
အမွတ္ရေစခဲ့ေပါ့။

ဘယ္အရာေတြကမ်ား သင့္ကိုလြမ္းေစမွာ
အရာအားလံုးပဲ ၊ သဲၾကိဳးျဖဴျဖဴ
ဖိနပ္ကေလးတစ္ရံကလည္း
ကၽြႏု္ပ္ကို လြမ္းေစမိ
ေစ်းနဲ႔အိမ္ အိမ္နဲ႔ေစ်းတစ္ေလွ်ာက္ ေန႔စဥ္
သူေလွ်ာက္ခဲ့ပံုကို
အမွတ္ရေစခဲ့ေပါ့။

ဘယ္အရာေတြကမ်ား သင့္ကိုလြမ္းေစမွာ
အရာအားလံုးပဲ
အပ္ကေလးတစ္ေခ်ာင္းကလည္း
ကၽြႏု္ပ္ကို လြမ္းေစမိ
လက္ညွိဳးထိပ္က ဆူးေျငွာင့္ကို
ဂရုတစိုက္ ႏႊင္ေပးခဲ့ပံုေတြ
အမွတ္ရေစခဲ့ေပါ့့။

ဘယ္အရာေတြကမ်ား သင့္ကိုလြမ္းေစမွာ
အရာအားလံုးပဲ အေဆြ၊ ညအခါ
အလင္းေရာင္ထြက္ေပၚေနတဲ့ အေပၚထပ္
ျပတင္းတံခါးကလည္း
ကၽြႏု္ပ္ကို လြမ္းေစမိ
တစ္ခါတစ္ခါ ညည့္နက္သန္းေခါင္မွ
ျပန္လာတတ္သူကို ပူပန္စိတ္နဲ႔ တစ္ညလံုး
ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနခဲ့ပံုေတြ
သတိရေစခဲ့ေပါ့။

ဘယ္အရာေတြကမ်ား သင့္ကို လြမ္းေစမွာ
အရာအားလံုးပဲ အေဆြ…
အိမ္၀ိုင္းထဲ သစ္ရြက္ေတြ
လႈပ္ေအာင္တိုက္ခတ္ေနတဲ့
ေလထဲမွာ သူ႔အသံကို လိုက္ရွာမယ္
ျပီးေတာ့ …….
မ်က္လွည့္ဆရာရဲ႕
ေသတၱာၾကီးထဲက
ေသဆံုးကြယ္လြန္သူေတြ
ျပန္လည္အသက္၀င္
ရွင္သန္လာတဲ့အေၾကာင္း
ေရးထားတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္
ရွာဖတ္ေနမယ္။
ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ထပ္မံမေတြ႕ဆံုမီ
အထိေလ…..။      ။

2000.8.7
သူမရွိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အေစာပိုင္းရက္ေတြမွာ ေနလို႔မရခဲ့ပါဘူး။ ေရအိမ္ထဲသြားျပီး ကေလးေတြမသိေအာင္ ငိုမိတယ္။ ဟန္ေဆာင္ရတယ္။ လူေကာင္းတစ္ေယာက္လို၊ တည္ျငိမ္ေနတဲ့လူတစ္ေယာက္လို၊ အစစ္အမွန္ကိုသာ ေပးခ်င္သူပါ။ အစစ္အမွန္ကိုသာ ရခ်င္သူပါ။

သို႔ပါေသာ္ျငား ကၽြန္ေတာ္ဟန္ေဆာင္ရတယ္။ အစစ္အမွန္ဆိုတာ ဘာပါလိမ့္။ ေျပာျပစမ္းပါ။ အရက္ဆိုင္မွာ ဇက္က်ဳိးက်ေနတာဟာ အစစ္အမွန္လား။ ညည အိပ္မေပ်ာ္တာဟာ အစစ္အမွန္လား။ ဘုရားစင္ေရွ႕ ဒူးေထာက္ျငိမ္သက္ ေနတာဟာ အစစ္အမွန္လား။ စာရြက္ေပၚမွာ စာလံုးေတြ ခ်ေရးဖို႔ဟာ အခက္ခဲဆံုးနဲ႔ အတုန္လႈပ္ရဆံုးေပါ့။ သားငယ္ကေျပာတယ္။ အေမနဲ႔ ခဏေလးျဖစ္ျဖစ္ ေတြ႕ခ်င္တယ္တဲ့။ ဘယ္လိုလဲကြာ။ ေတြ႕ခြင့္ရမလား။ ငါေလ….. မီးသၿၤဂိဳလ္စက္ၾကီးကိုၾကည့္ျပီး အေ၀းၾကီးဆီ လြမ္းခဲ့မိတယ္။         ။

Advertisements
  1. Leave a comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: