Archive for category ကဗ်ာ

သူေတာင္းစားတစ္ေယာက္ရဲ႕မွတ္စု

ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္က သူေတာင္းစားကေလးပါ
ၾကီးလာေတာ့ သူေတာင္းစားၾကီးျဖစ္လာ
ကၽြန္ေတာ္မေရာက္ဖူးတဲ့ လမ္းတကာလည္း မရွိ
ကၽြန္ေတာ့္ကို မေဟာင္ဖူးတဲ့ေခြးလည္း တစ္ေကာင္မွ မရွိ
ဘ၀မွာ အမွတ္ရစရာ အေကာင္းဆံုးဆိုတာကေတာ့
အလွဴအိမ္က ၀က္သားတံုးေတြေပါ့
တစ္ဘက္တည္းရွိတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္လံုးဟာ
ေပးကမ္းစြန္႔ၾကဲမယ့္သူကို အေ၀းကပင္ ရွာေဖြႏိုင္တာ
ဒါေတြမက
လမ္းေဘးက ေဆးလိပ္တိုကိုလည္း ပံုဖမ္းယူႏိုင္ေသးသပ
ဓာတ္စက္သီခ်င္းသံၾကားခဲ့ရင္ တစ္ေနရာရာ
ဒရြတ္ဆြဲေျခလွမ္းမ်ားနဲ႔ အေရာက္ခ်ီတက္တာ
သူတို႔ေမာင္းထုတ္တဲ့အခါ ေျပာရမယ့္စကား
ကၽြန္ေတာ္နားလည္တတ္ကၽြမ္းၿပီးသား
သူေတာင္းစားတို႔ရွိအပ္ေသာ ဂုဏ္အဂၤါ
ယင္တ၀ဲ၀ဲအနာေတြလည္း ကၽြန္ေတာ့္မွာျပည့္စံုစြာ
ဆုေတာင္းပတၳနာေတြလည္း ဧကန္ဧက
အမ်ဳိးေပါင္း ၄၀ေက်ာ္ ရြတ္ဆိုျပႏိုင္ေသးသပ
ခ်ဥ္သိုးသိုးထမင္းမ်ဳိးကိုလည္း နယ္ဖတ္ကာ
ဆာေလာင္ျမိန္ယွက္စြာ စားေကာင္းစားပစ္တတ္တာ
ကၽြန္ေတာ့္အစာအိမ္ဟာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ
အေတြ႕အၾကံဳရွိျပီးသား
ဘယ္ေတာ့မွ သူ႔လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြ မယြင္းမွား
ငွက္ေပ်ာနဲ႔ ဖရဲဟာ
လိုအပ္ရင္ အခြံေရာစားသံုးႏိုင္တာ
အရသာဆိုတာ လွ်ာေပၚမွာျဖစ္တဲ့ကိစၥ
ဘာမွ် မထူးဆန္းဘူးပ
သူေတာင္းစားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဂုဏ္သတၱိဟာ
ဆင္းရဲမြဲေတျခင္းပါ
ကမၻာေျမကထုတ္လုပ္လိုက္တဲ့ ဆင္းရဲမြဲေတမႈမွန္သမွ်
ေန႔စဥ္ ကၽြန္ေတာ္လက္ခံရယူေနက်
ဆင္းရဲမြဲေတမႈေတြနဲ႔ ရိုးအီေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ကမၻာ
လူၾကီးမင္းတို႔ရဲ႕ ဂရုဏာဓာတ္ေတြ
ရွင္သန္စိုက္ပ်ဳိးျဖစ္ထြန္း ေအာင္ျမင္ရာ
ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဟမ္ဘာဂါတစ္ဖဲ့ စားေသာက္ခဲ့ဖူး
ဖိုက္ဖိုက္ဖိုက္စီးကရက္လည္း ဖြာရႈိက္ခဲ့ဖူး
ထူးဆန္းတဲ့ ေဟာဒီကမၻာေျမ
တစ္ခါတရံ ကံၾကမၼာက မ်က္စပစ္ျပတတ္ေပ
ကၽြန္ေတာ့္အနာေပၚ ယင္ေကာင္ေတြ၀ဲေနသမွ်
ေပးကမ္းတာေတြ စားေသာက္ေနရဦးမွာ မုခ်
ကၽြန္ေတာ္ ၁၅ႏွစ္သားမွာ
ေရတစ္ၾကိမ္ခ်ဳိးဖူးတာ
အသက္ ၂၀ေက်ာ္အရြယ္မွာေတာ့
လက္သည္းေတြ ညွပ္ခဲ့ဖူးေသးသေပါ့
ေဟာဒီဘ၀မွာ ကၽြန္ေတာ္ပိုင္ဆိုင္ခဲ့တာေတြက
ၾကမ္းပိုး ၁၆ေကာင္နဲ႔ လြယ္အိတ္တစ္လံုးမွ်
ဒါေပမယ့္ကြာ…….
ကၽြန္ေတာ္တစ္ခုေတာ့ေတြးမိရင္း မ်က္ရည္စို႔
လူတစ္ေယာက္ သူ၀မ္းနည္းေၾကကြဲတဲ့အခါ မ်က္ႏွာအပ္ျပီး
ငိုခ်လိုက္ဖို႔
ရင္ခြင္တစ္ခု တကယ္လိုအပ္တယ္လို႔
ဟိုတုန္းတစ္ခါကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ေဘးမွာ
(ယံုၾကပါ့မလား) အေဖာ္မြန္တစ္ေယာက္ရွိခဲ့ဖူးေလရဲ႕ဗ်ာ
သခၤ်ဳိင္းေျမမွာ က်ီးေတြတအားအားျပိဳသြား
ခုေတာ့ ဒါဟာ အိပ္မက္တစ္ခုပမာမႈန္၀ါး
ေပါင္မုန္႔မီးကင္၊ ၾကက္ဥဟပ္ဖ္ရိုက္၊ ဒိန္ခဲနဲ႔စည္သြပ္ဘူးေတြရွိရာ
ျမိဳ႕ထဲကို
ကၽြန္ေတာ္ေန႔စဥ္ေရာက္ခဲ့ေပါ့ သူ႔အလုိလို
အစ္ကိုၾကီးတို႔ အစ္မၾကီးတို႔ခင္ဗ်ား
ထမင္းက်န္ ဟင္းက်န္ေလးမ်ားရိွရင္ စြန္႔ၾကဲပါ့သနား။    ။

(ကဗ်ာေရးလို႔မၾကီးပြားဘူးဆိုတဲ့ ခ်စ္ဇနီးသို႔)
၁၉၉၈၊ ၁၀၊ ၁၈

Leave a comment

ဒီဘ၀မွာ ငါရတဲ့ေ၀စု

(မင္းငါ့ကို သိပ္ခ်စ္တာပဲလားလို႔ေမးတဲ့)
ဇနီး – ၁
(အေဖကို စိတ္တိုင္းသိပ္မက်တဲ့)
သား – ၂
(ငါနဲ႔ စိတ္ဓာတ္ေတာ္ေတာ္တူတဲ့)
သမီး – ၁
အိမ္ကေလးတစ္လံုး၊ ေရကန္ေလးတစ္ကန္
အသီးသီးတဲ့ ဗာဒံပင္ေလးတစ္ပင္
ဟုတ္ေယာင္ထင္မွတ္မွားမႈတစ္ခု
တစ္၀က္တစ္ပ်က္ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားမႈတစ္ခု
အျပင္းစားသံေ၀ဂ ၁ ခု
ပိုက္ဆံအိတ္အခြံ ၁ ခု
ေငြစကၠဴနည္းနည္းပါတဲ့ ပိုက္ဆံအိတ္ ၁
မေရးရေသးတဲ့ ၀တၳဳတို ၃၂ပုဒ္
ဂုဏ္ျပဳဆုလက္မွတ္ ၁ ေစာင္
အေပါင္လက္မွတ္ ၁ ရြက္
ဆဲေရးသံ (အလံုအေလာက္)
ပုလင္းခြံတစ္လံုး
(အရင္တုန္းက ငံျပာရည္ထည့္တာ)
ေဖာင္တိန္တစ္ေခ်ာင္း
(ေဖာင္တိန္ထဲမွာ ငါတို႔မ်က္ရည္ေတြ)
ကင္ဆာဆဲလ္ေတြ ေဖာ္ျပထားတဲ့ ဓာတ္မွန္တစ္ခ်ပ္
မုန္လာခ်ဥ္ပုလင္းကေလးတစ္လံုး
ျပံဳးရယ္ေနတဲ့ ငါတို႔မိသားစု ဓာတ္ပံုတစ္ပံု။    ။

Leave a comment

မက္လင္ပင္ၾကီးေတြေအာက္မွာ

ကြယ္လြန္သြားတဲ့ ဇနီးသည္ရဲ႕ေသတၱာကို
ဒီမနက္မွာတစ္ဖန္
ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့
မက္လင္ပင္ၾကီးမ်ား ေပါက္ေရာက္ေနတာေတြ႕ရ

ငါေလ
မက္လင္ပင္ၾကီးေတြေအာက္မွာ
တစ္ေယာက္တည္းေလွ်ာက္သြား
စာအုပ္တစ္အုပ္ေရးဖို႔ စဥ္းစားမိ
အဲဒီစာအုပ္ဟာ““အကယ္၍”” ဆိုတဲ့စကားလံုးမပါတဲ့
စာအုပ္ေပါ့ကြာ

ငါ မက္လင္ပင္ၾကီးေတြေအာက္မွာ
နာရီေပါင္းမ်ားစြာၾကာျမင့္ခဲ့
၀ါက်တစ္ေၾကာင္းမွလည္း မရခဲ့ပါဘူး

ခ်စ္ဇနီးေရ
မက္လင္ပင္ၾကီးေတြေအာက္မွာ
အျမဲပဲေအးစိမ့္ေနတာဟာ
တစ္စံုတစ္ေယာက္ ငိုေၾကြးခဲ့တဲ့မ်က္ရည္ေတြ
စြတ္စိုယိုစိမ့္ေနခဲ့လို႔ပဲ ျဖစ္မွာေပါ့။

2004.2.20

Leave a comment

မ၀င္းေမသို႔အလြမ္း

ဆာေလာင္ျခင္းဟာ
ေပါင္မုန္႔ထဲကို ၀င္ေရာက္သြားတယ္
ကိန္းဂဏန္းတစ္ခုအျဖစ္ျပန္ထြက္လာရဲ႕
ကၽြႏု္ပ္အတြက္
သင့္မွာ ဘာတာ၀န္မွမရွိပါ
က်မ္းဂန္က ဘယ္လိုေျပာပါလည္း
မင္းကိုငါခ်စ္ေနျမဲ
ဒီဒ႑ာရီရဲ႕ လက္ေတြ႕က်ပံုက
ဇြန္ပန္းမ်ားနဲ႔ ဖဲခ်ပ္အေဟာင္းကေလးေတြ
အေဆြခင္ပြန္းဖြဲ႕ခဲ့တာေပါ့
ကိန္းဂဏန္းတစ္ခုက
ေပါင္မုန္႔ထဲကို ၀င္ေရာက္သြားတယ္
ဆာေလာင္ျခင္းအျဖစ္ ျပန္ထြက္လာရဲ႕
ၾကမ္းပိုးေတြအေၾကာင္းကို ေရးဖြဲ႕ရမွာလား
ပိုးဟပ္ေတြအေၾကာင္းကို ေရးဖြဲ႕ရမွာလား
ေျပာစမ္းကြာ
မင္းပိုက္ဆံေတြ ငါသံုးခဲ့တာ
ဒီလိုေႏြရာသီမွာေပါ့
မင္းတံစက္ျမိတ္မွာ ငါခိုခဲ့တာ
ဒီလိုမိုးရာသီမွာေပါ့
မင္းအိပ္ရာမွာ ငါအိပ္ခဲ့တာ
ဒီလိုေဆာင္းရာသီမွာေပါ့
သဲလြန္စက
ျမိဳ႕နဲ႔မဆ့ံဘူး
ငါတို႔ေပ်ာ္ခဲ့ဖူးပံုေတြ ေတြးေတြးျပီး
မ်က္ရည္က်ရတယ္
တစ္ေယာက္တည္း။    ။

2003.10.27

Leave a comment

အခ်စ္အေၾကာင္းေျပာတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္

ကမၻာေက်ာ္ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႕ အခ်စ္ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ရွိတယ္
ရည္းစားႏွစ္ေယာက္ထားမယ္
ေအးျမတဲ့အသားအေရနဲ႔ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္
ေႏြရာသီမွာ အတူရွိဖို႔
ပူေႏြးတဲ့အသားအေရနဲ႔ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္
ေဆာင္းရာသီမွာ အတူရွိဖို႔
မိုးရာသီမွာေတာ့ ငါတစ္ေယာက္တည္း
အခန္းထဲမွာ ကဗ်ာေတြေရးေနမွာ… တဲ့

ဒီကဗ်ာဟာ
ကမၻာေက်ာ္ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ေရးခဲ့တယ္ဆိုတာ
မယံုနဲ႔ေတာ့ကြာ
ငါေရးထားတာမို႔လို႔ပဲကြဲ႕
ခ်စ္ဇနီးေရ
ငါဟာ ကမၻာမေက်ာ္ေပမယ့္
မင္းရွိေနတဲ့အခါ ျပည့္စံုပါျပီကြာ
ေႏြအခါမွာ မင္းအသားအေရဟာ ေအးေနျပီး
ေဆာင္းအခါမွာေတာ့ မင္းအသားအေရဟာ ေႏြးေနတယ္ေလ
မိုးရာသီမွာေတာ့
မင္းရင္ခြင္ထဲ ငါပုန္းေနမွာေပါ့။    ။

2002.9.23

Leave a comment

ေရခေရဇီ

ငါေရေသာက္တယ္
ေရငတ္လို႔
ငါေရေသာက္တယ္
ပိုက္ဆံမရွိလို႔
ငါေရေသာက္တယ္
ေဘးကင္းေအာင္လို႔
(ေရက ပရိတ္ေရေပါ့ကြာ)
ငါေရေသာက္တယ္
ဇနီးကို သတိရလို႔
ငါေရေသာက္တယ္
က်န္းမာေရးနဲ႔ ညီညြတ္ေအာင္လို႔
ကမၻာ့ဧရိယာထဲမွာ
ေရဟာ ပိုမ်ားသတဲ့
သဘာ၀တရားကို ကၽြန္ေတာ္က ေက်းဇူးတင္တယ္။    ။

2002.6.17

Leave a comment

ပ်င္းရိသူ ၂

ပ်င္းရိသူအေၾကာင္း အတၳဳပၸတၱိေရးရင္
မင္ကုန္သက္သာတယ္
အေၾကာင္းက သူဟာဘာမွ ဟုတၱိပတၱိမလုပ္လို႔ပဲ
ပ်င္းရိသူဟာ မနက္မိုးလင္းျပီလားလို႔
ျခင္ေထာင္ထဲကေန လွမ္းၾကည့္တယ္
ပ်င္းရိသူဟာ ေနထြက္လာျပီလားလို႔
ျခင္ေထာင္ထဲကေန လွမ္းၾကည့္တယ္
ပ်င္းရိသူဟာ ေနေျပာက္ေတြ နံရံမွာေရြ႕လ်ားေနျပီလားလို႔
ျခင္ေထာင္ထဲကေန လွမ္းၾကည့္တယ္
နာရီၾကီးက ေဒါင္ေဒါင္ဒင္ဒင္ျမည္ေတာ့
ပ်င္းရိသူဟာ ျခင္ေထာင္ကိုလွပ္ျပီး နားေထာင္တယ္
ဘယ္ႏွခ်က္ျမည္သြားမွန္းမသိဘူး၊ အမ်ားၾကီးပဲ
ပ်င္းရိသူဟာ ျပီးေအာင္မဖတ္ရေသးတဲ့စာအုပ္ကို
ဒီအတိုင္းထားတယ္
ပ်င္းရိသူဟာ အိပ္ရာကထထခ်င္း ဘာလုပ္ရမလဲဆိုတာသိတယ္
သူက ေဆးလိပ္တိုမီးခိုးထြက္ေအာင္လုပ္တတ္တယ္ေလ။    ။

(မ်ဳိးေရ ထ ထ၊ မ်ဳိးေရ ထ ထ လို႔မနက္မနက္ႏႈိးတတ္တဲ့ ခ်စ္ဇနီးအစ္မ မ၀င္းေမသို႔)
2002.7.17

Leave a comment